Home
Haptonomie
Ervaringen
Contact
     
Een man van 40 jaar voelde zich niet thuis in zijn eigen leven. Hij was een gewaardeerd en bekend musicus, maar had zijn leven zorgvuldig opgebouwd op basis van vermeende verwachtingen van anderen. Hij leek altijd vrolijk en aardig. Maar wat hij aan de buitenkant liet zien, stond mijlenver af van zijn binnenkant. Hij paste zich aan uit angst voor mogelijke consequenties. Fysiek had hij al jarenlang regelmatig last van druk op de borst maar er bleek geen medische oorzaak te zijn. Hij wilde zijn binnen- en zijn buitenkant op één lijn krijgen.

Hij ervoer het als zinvol om alsnog woorden te geven aan gevoelens en ervaringen uit zijn jeugd. Dat hielp hem die tijd met andere ogen te bekijken en om te accepteren hoe hem dat ook gevormd had. Hij leerde zijn eigen patroon in contacten kennen, namelijk dat hij afstand nam als een gesprek dichtbij hemzelf kwam. Doordat hij hiermee geconfronteerd werd binnen de therapeutische relatie, kon hij ter plekke ander gedrag uit proberen.

Hoe spannend hij het aanvankelijk ook vond, bleken zijn contacten in zijn eigen leven zich juist te verdiepen doordat hij zichzelf meer liet zien. Hij leerde zichzelf en zijn gevoelens serieus te nemen. Na verloop van tijd durfde hij te gaan staan voor wie hij echt was. Hij koos ervoor zijn werk anders in te vullen. Binnen- en buitenkant klopten nu beter bij elkaar. Dat luchtte op.


< Vorige ...... Volgende>