Home
Haptonomie
Ervaringen
Contact
     
Een vrouw van 31 jaar kwam binnen met een burn-out. Ze was een perfectionistische en toegewijde werker, die vond dat ze alles alleen moest kunnen. Dat kon ze ook, jarenlang. Maar nu stond haar lichaam zichtbaar strak, ze had nek- en rugpijn, was futloos en sliep slecht. Haar grootste behoefte was rust  te vinden.

Vragen naar beleving bleken lastig. Ze wist wel wat ze dacht, maar voelen was allang niet meer vertrouwd. Tijdens de sessies leerde ze stapsgewijs weer thuis te zijn in haar eigen lichaam, waarbij ze in eerste instantie schrok hoe strak haar lichaam voelde. Eigenlijk, merkte ze,  was haar lijf continu alert. Ze ging ervaren hoeveel energie dat haar kostte. Door daar ruimte aan te geven, werd haar lijf steeds losser. Haar klachten namen gaandeweg af.

Bij het stilstaan van wat ze voelde, kwam ze prettige en ook pijnlijke gevoelens tegen van zichzelf. Zoals schaamte en hoe die haar zelfvertrouwen in de weg stond. Het werd ook helder dat ze zich daardoor in gezelschap bij voorkeur onzichtbaar maakte. Door eerst haar eigen grenzen te leren voelen en benoemen, leerde ze op zichzelf te vertrouwen. Daarmee zette ze ook een stap in haar eigen burn-out preventie voor de toekomst.

Ze vindt het leven nog steeds niet echt gemakkelijk, maar neemt zichzelf en haar behoeften serieus. Op haar werk laat ze zich steeds meer zien. Anderen ervaart ze inmiddels minder als een bedreiging, waardoor er ruimte ontstaat voor beginnende contacten. Ze is milder naar zichzelf geworden en kan inmiddels genieten van kleine dingen.


Volgende>